Do zakwasu z buraków dodaję nietypowy składnik. Szybciej nabiera smaku i ma piękny kolor

Dobry zakwas buraczany powinien być wyrazisty, przyjemnie kwaśny i pełen aromatu. Nie zawsze jednak udaje się uzyskać taki efekt, korzystając wyłącznie z tradycyjnych składników. Okazuje się, że niewielka zmiana w recepturze może sporo zmienić. Wystarczy sięgnąć po produkt, który zwykle wykorzystuje się do jesiennych przetworów i deserów. Ten dodatek wzbogaca smak buraków, wnosi delikatną słodycz i może wspierać proces fermentacji.
- Buraki lubią towarzystwo suszonych owoców. Warto wykorzystać to podczas kiszenia
- Naturalny cukier ze śliwki może wspomóc pracę bakterii
- Przy zakupie śliwek trzeba przeczytać etykietę
- Fermentowany napój z buraków dostarcza cennych składników
- Przepis na aromatyczny zakwas z buraków i śliwki
Buraki lubią towarzystwo suszonych owoców. Warto wykorzystać to podczas kiszenia
Buraki mają dość charakterystyczny smak, w którym wyczuwalna jest delikatna ziemistość i naturalna słodycz. W kuchni często zestawia się je z kwaśnymi, ostrymi albo właśnie słodkimi dodatkami. Suszone śliwki pasują do nich wyjątkowo dobrze, ponieważ ich skoncentrowany, owocowy smak łagodzi intensywność warzyw.
Takie połączenie sprawdza się nie tylko w potrawach na ciepło. Można wykorzystać je również podczas przygotowywania domowych kiszonek. Śliwka nadaje zakwasowi bardziej złożony aromat i subtelną słodką nutę, która przyjemnie równoważy naturalną kwasowość fermentowanych buraków.
Nie należy jednak przesadzać z ilością owoców. Ich zadaniem jest podkreślenie smaku warzyw, a nie całkowite jego zmienienie. Dlatego na litr płynu wystarczy jedna sztuka. Przy takiej proporcji buraki nadal pozostają na pierwszym planie.
Naturalny cukier ze śliwki może wspomóc pracę bakterii
Suszone owoce są bardziej skoncentrowanym źródłem cukrów niż ich świeże odpowiedniki. Właśnie ta właściwość sprawia, że mogą być interesującym dodatkiem do produktów poddawanych fermentacji. W zakwasie buraczanym ważną rolę odgrywają bakterie kwasu mlekowego, które wykorzystują dostępne cukry i wytwarzają kwas mlekowy.
To dzięki nim płyn stopniowo nabiera charakterystycznej kwasowości, a jego smak staje się bardziej wyrazisty. Cukry obecne w suszonej śliwce mogą stanowić dodatkowy substrat dla mikroorganizmów, choć nie należy zakładać, że sam owoc zagwarantuje krótszy czas kiszenia.
Na tempo fermentacji wpływa bowiem wiele czynników. Liczy się temperatura pomieszczenia, jakość buraków, ilość soli oraz czystość używanych naczyń. Zamiast sztywno trzymać się określonego terminu, lepiej kontrolować smak i zapach zakwasu. Gotowy powinien być przyjemnie kwaśny, bez niepokojących oznak zepsucia.
Przy zakupie śliwek trzeba przeczytać etykietę
Nie wszystkie suszone owoce będą odpowiednie do domowych przetworów. W sklepach można znaleźć śliwki konserwowane, dosładzane, a także poddawane wędzeniu. Do zakwasu najlepiej wybrać produkt o możliwie prostym składzie.
Szczególnie warto zwrócić uwagę na dwutlenek siarki, występujący na etykietach pod symbolem E220. Jest to konserwant wykorzystywany między innymi do zabezpieczania suszonych owoców. Jego obecność może utrudniać prawidłowy przebieg fermentacji, ponieważ substancja wykazuje działanie hamujące wobec części mikroorganizmów.
Najbezpieczniej sięgnąć po śliwki naturalnie suszone, bez dodatku konserwantów. Nie powinny być również wędzone, ponieważ ich dymny aromat może zdominować delikatniejszy zapach buraków. Przed wrzuceniem owocu do słoja należy upewnić się, że jest dobrej jakości i nie ma śladów pleśni.
Fermentowany napój z buraków dostarcza cennych składników
Zakwas buraczany jest ceniony nie tylko ze względu na smak. Jego podstawowy składnik, czyli burak, dostarcza wielu substancji ważnych w codziennej diecie. Znajdują się w nim między innymi foliany, potas, betaina oraz związki o właściwościach antyoksydacyjnych. Warzywo zawiera także naturalne azotany, które uczestniczą w procesach związanych z powstawaniem tlenku azotu w organizmie.
Znaczenie ma również fermentacja. Podczas jej przebiegu rozwijają się bakterie kwasu mlekowego, a gotowy, niepasteryzowany zakwas może zawierać ich żywe kultury. Produkty fermentowane są często uwzględniane w diecie ze względu na ich potencjalny wpływ na mikrobiotę jelitową i funkcjonowanie układu pokarmowego.
Nie oznacza to jednak, że zakwas należy traktować jako środek leczniczy. Może być wartościowym uzupełnieniem urozmaiconego jadłospisu, ale nie zastąpi zbilansowanego odżywiania. Warto też pamiętać o zawartości soli, szczególnie przy konieczności jej ograniczania.

Przepis na aromatyczny zakwas z buraków i śliwki
Składniki:
- 1 kg buraków,
- 1 litr przegotowanej, ostudzonej wody,
- 20 g soli kamiennej niejodowanej,
- 1 suszona śliwka bez konserwantów,
- 3-4 ząbki czosnku,
- 2 liście laurowe,
- 4 ziarna ziela angielskiego,
- 5-6 ziaren czarnego pieprzu,
- niewielki kawałek świeżego chrzanu.
Wykonanie:
- Buraki umyj pod bieżącą wodą, obierz i pokrój na niezbyt cienkie plastry. Czosnek obierz, a chrzan podziel na mniejsze kawałki.
- Przygotuj czysty, wyparzony i wystudzony słój. Na jego dnie ułóż część buraków, następnie dodaj czosnek, chrzan oraz przyprawy.
- Włóż suszoną śliwkę i przykryj ją pozostałymi kawałkami buraków.
- W osobnym naczyniu dokładnie rozpuść sól w przegotowanej, ostudzonej wodzie. Solanką zalej zawartość słoja tak, aby wszystkie składniki znalazły się pod powierzchnią płynu.
- Warzywa zabezpiecz odpowiednim obciążnikiem do fermentacji. Naczynie przykryj luźną pokrywką lub zastosuj zamknięcie fermentacyjne umożliwiające odprowadzanie gazów.
- Słój ustaw w miejscu o temperaturze pokojowej, z dala od słońca i źródeł ciepła. Regularnie sprawdzaj, czy buraki pozostają zanurzone.
- Po około 5-8 dniach oceń smak napoju. Jeśli uzyska odpowiednią kwasowość i przyjemny aromat, można go przecedzić i przelać do czystych butelek.
- Gotowy zakwas przechowuj w lodówce.
Ważne: jeśli na powierzchni pojawi się pleśń, całą zawartość należy wyrzucić. Nie należy próbować ratować takiego zakwasu przez usuwanie samego nalotu.