Te przyprawy dodawali kucharze w czasach PRL. Dziś znów robią furorę
Polska kuchnia przez lata opierała się na tym, co dostępne, sprawdzone i łatwe do wykorzystania. W czasach, gdy wybór produktów był ograniczony, ogromne znaczenie miały dodatki, które potrafiły wydobyć smak nawet z najprostszych dań. Niektóre z nich z czasem uznano za nudne lub staromodne. Dziś jednak wracają do łask i coraz częściej pojawiają się w nowoczesnych przepisach, przypominając, że kulinarna historia wciąż ma wiele do zaoferowania.
- To przyprawy decydowały o wszystkim
- Majeranek i liść laurowy - jedne z najbardziej znanych
- Ziele angielskie i pieprz ziołowy - chętnie wykorzystywane do wielu potraw
- Za co odpowiadały powyższe przyprawy?
To przyprawy decydowały o wszystkim
W kuchni PRL-u nie było miejsca na przypadek. Gotowanie miało być sycące, konkretne i możliwie jak najbardziej uniwersalne. Składniki często się powtarzały, dlatego ogromną rolę odgrywały przyprawy, które potrafiły zmienić charakter potrawy bez zmiany jej podstawy. To one sprawiały, że zupa smakowała „jak trzeba”, a mięso nabierało wyrazistości. Co ciekawe, dziś te same dodatki przeżywają swój renesans.
Majeranek i liść laurowy - jedne z najbardziej znanych
Jedną z najbardziej rozpoznawalnych przypraw tamtych czasów był majeranek. Trudno wyobrazić sobie bez niego klasyczne dania kuchni domowej. Jego zapach jest lekko ziołowy, odrobinę gorzkawy, bardzo charakterystyczny. Majeranek świetnie radził sobie z cięższymi potrawami – grochówką, kapuśniakiem czy daniami z fasoli. Łagodził smak i sprawiał, że całość była bardziej „przyjazna”. Dziś trafia do pieczonych warzyw, domowych pasztetów, a nawet do nowoczesnych zup kremów. Prosty, ale konkretny aromat znów znajduje swoich zwolenników.
Nieco w cieniu, ale zawsze obecny, był liść laurowy. Rzadko grał główną rolę, ale bez niego wiele potraw po prostu nie smakowało tak samo. Dodawany do zup, sosów i duszonych mięs, stopniowo oddawał swój aromat podczas gotowania. Dzięki niemu dania zyskiwały głębię i wyrazistość, nawet jeśli składników było niewiele. Współcześnie liść laurowy wraca nie tylko do klasyki, ale też do kuchni roślinnej, bulionów warzywnych i domowych marynat.
Ziele angielskie i pieprz ziołowy - chętnie wykorzystywane do wielu potraw
Kolejną przyprawą, która była niemal obowiązkowa w każdej kuchni, było ziele angielskie. Jego smak jest złożony – trochę pieprzny, trochę korzenny, lekko ciepły. W czasach PRL-u pełniło rolę przyprawy „do wszystkiego”. Wrzucano je do zup, mięs, bigosu i przetworów. Było łatwe w użyciu i bardzo wydajne. Dziś docenia się je za uniwersalność i charakter, który świetnie pasuje do długo gotowanych potraw, sosów oraz nowoczesnych interpretacji dań jednogarnkowych.
Szczególnym symbolem tamtych lat jest pieprz ziołowy. Mieszanka kilku ziół i przypraw była prostym sposobem na urozmaicenie smaku bez kombinowania. Jedna szczypta potrafiła zastąpić kilka dodatków. Pieprz ziołowy trafiał do jajek, ziemniaków, twarogu i zup. Dawał potrawom świeżość i wyrazistość, a przy tym był bardzo wygodny. Dziś wraca w kuchni minimalistycznej, gdzie liczy się szybkie gotowanie i dobrze dobrane proporcje.
Za co odpowiadały powyższe przyprawy?
Popularność tych przypraw nie była przypadkowa. Były tanie, trwałe i łatwo dostępne, a do tego pasowały do wielu dań. Pozwalały zachować powtarzalność smaku, co w domowej kuchni miało ogromne znaczenie. Współcześnie te same cechy sprawiają, że znów są chętnie wybierane – zwłaszcza przez osoby ceniące prostotę i gotowanie bez nadmiaru składników.
Dziś majeranek, liść laurowy, ziele angielskie i pieprz ziołowy przestają być kojarzone wyłącznie z przeszłością. Coraz częściej pojawiają się w nowych przepisach, łączone z warzywami, kuchnią roślinną i lżejszymi daniami. Nie dominują, ale budują smak w tle, dokładnie tak jak robiły to lata temu.
Ten powrót pokazuje, że kulinarna moda zatacza koło. To, co kiedyś było oczywiste, dziś znów potrafi zaskoczyć. Znane aromaty wracają na stoły, przypominając, że dobra kuchnia nie zawsze potrzebuje nowości — czasem wystarczy sięgnąć po to, co sprawdzone.