Gotowane ziemniaki mogą być dużo lepsze. Większość osób pomija ten krok
Smak całego dania często rozstrzyga się na etapie wyboru… zwykłych ziemniaków. Nie każdy typ sprawdzi się tak samo, a drobny błąd potrafi zamienić apetyczne kartofle w suche, mączyste rozczarowanie. Jest jednak prosty sposób, który pozwala tego uniknąć i sprawia, że ziemniaki wychodzą wyraźnie smaczniejsze — a większość osób wciąż o nim nie wie.
- Jak ugotować soczyste ziemniaki z cebulą
- Jak ziemniaki zmieniły Europę
- Ziemniaki: zdrowe, lekkie i niedoceniane
Jak ugotować soczyste ziemniaki z cebulą
Przygotowanie ziemniaków do gotowania to kilka prostych, ale ważnych etapów. Na początek warto je dokładnie oczyścić z resztek ziemi — najlepiej porządnie opłukać pod bieżącą wodą. W przypadku starszych ziemniaków dobrze jest też je obrać, bo skórka może zawierać solaninę, czyli związek, który bywa przyczyną poważnych dolegliwości żołądkowo-jelitowych.
Tak przygotowane ziemniaki przełóż do garnka, zalej wodą i dodaj szczyptę soli. A jeśli zależy ci na tym, by po ugotowaniu były naprawdę soczyste i miały lepszy smak, jest na to prosty sposób: w trakcie gotowania dorzuć cebulę podsmażoną wcześniej na oleju.
Ten szybki trik sprawi, że ziemniaki wyjdą bardziej jędrne, aromatyczne i po prostu smaczniejsze.
Jak ziemniaki zmieniły Europę
Ziemniaki zna właściwie każdy. W polskiej kuchni zajmują miejsce szczególne — trudno wyobrazić sobie bez nich codzienne obiady i wiele tradycyjnych dań. Te niepozorne bulwy trafiły do Europy w 1567 roku za sprawą hiszpańskich żeglarzy wracających z wypraw na tereny dawnego imperium Inków.
Na początku nie cieszyły się dobrą sławą — krążyły nawet przekonania, że mogą wywoływać trąd. Z czasem jednak ich popularność rosła, aż w XIX wieku stały się jednym z filarów diety w niemal całej Europie. Część badaczy wskazuje, że upowszechnienie ziemniaków mogło mieć realny wpływ na szybki wzrost liczby ludności na kontynencie.
Rozkwit upraw miał też ciemną stronę. Ponieważ przez lata sadzono głównie niewiele, bardzo podobnych odmian, rośliny były słabiej przygotowane na choroby. W efekcie zaraza ziemniaczana doprowadziła do katastrofy: zniszczeniu uległo około 90% plonów, a Irlandię dotknął wielki głód, po którym populacja kraju zmalała wskutek śmierci i masowej emigracji. Dziś sytuacja wygląda inaczej — istnieje wiele odmian, a większa różnorodność genetyczna wyraźnie podnosi odporność tego warzywa.
Ziemniaki: zdrowe, lekkie i niedoceniane
Ziemniaki to warzywa, które — mimo wielu wartości odżywczych — wciąż mają sporo przeciwników. Mało kto zauważa, że ich kiepska opinia częściej wynika z tego, z czym trafiają na talerz (tłuste sosy, masło, boczek) albo jak są przyrządzane, niż z samych bulw. W rzeczywistości to lekki dla żołądka i niskokaloryczny produkt — 100 g dostarcza tylko 77 kcal. Ziemniaki są też dobrym źródłem potasu, który pomaga obniżać ciśnienie krwi. Znajdziemy w nich również magnez, wspierający organizm w momentach zmęczenia i stresu. Jeśli chodzi o witaminy, ziemniaki wyróżniają się zawartością witaminy C — jej ilość zależy od wieku bulwy: młode ziemniaki zwykle mają jej więcej, a starsze mniej.
Te popularne warzywa można dodatkowo podzielić na typy kulinarne, co ułatwia wybór do konkretnego dania. Typ A to ziemniaki sałatkowe: są najtwardsze, dobrze trzymają kształt i nie rozpadają się w trakcie gotowania. Typ B, określany jako ogólnoużytkowy, zawiera więcej skrobi i jest mniej wilgotny — podczas gotowania często delikatnie pęka na powierzchni. Typ C, czyli mączysty, najlepiej sprawdza się w daniach, w których liczy się sypka konsystencja, takich jak kopytka czy kluski śląskie.
